In Die Lig wat bly verduidelik die digter aan die lesers die hart van sy digkuns en word ’n nalatenskap van lig en geloof ontdek.
In eerlike verse reis hy terug deur die dekades om die mens en Goddelike invloede wat hom gevorm het, te verken.
Hy reflekteer op gesin en gemeenskap, vreugde en seer en hoe God se lig hom deur die donker tye gelei het.
Die gedigte is gevorm uit emosies, neergepen met dankbaarheid en dienende aan sy Skepper.