Elsie Fourie in 1961 gebore en woon in die skilderagtige dorp, Hartbeespoort. Sy is getroud met twee kinders en een kleinkind.
Groot-Marico het haar sien grootword en die bosveld het haar getooi. Maar dit was waarskynlik Herman Charles Bosman se Maricobosveldverhale, wat die saadjie geplant het vir Elsie se liefde vir stories. Sy het vele skryfkursusse suksesvol voltooi. Van haar skryfwerk verskyn in LIG-tydskrif en Plus50. Sy publiseer ook in die bloemlesing Inspraak 3 in 2022.
Die uitruilstudent
’n Dag voor haar vertrek terug na Suid-Afrika, gebeur daar iets wat haar lewe handomkeer verander. Tydens ’n besoek aan ’n buitelugmuseum word sy - net soos prins Tamino in Mozart se Towerfluit - deur ’n bose ondier gejaag. Maar daar is geen Koningin van die Nag wat haar kom red nie en sy beland in die hospitaal met veelvuldige, ernstige beserings. In ’n oogwink verander haar sprankelende lewensverhaal na ’n leë, stukkende boek en PTSV is onvermydelik. “Hulle moes my onder op daardie lysie gelos het. Die dood sou genadiger gewees het.”
Tydens die geneesproses ontdek sy dat musiek meer is as om net daarna te luister vir genot en die breë kuns van die muse help haar om haar lewensverhaal oor te skryf. In die proses leer sy ’n belangrike lewensles: ’n Mens kan nie altyd die musiek kies wat die lewe vir jou speel nie, maar jy kan kies hoe om daarop te dans.
More info →
Sewentig maal sewe
In die vragwa, waar sy saam met vyf ander meisies opgesluit is, worstel sy met ’n warboel gedagtes. Toe kom die skokonthulling: Die polisieondersoek het uitgewys dat haar pa wel betrokke was by die mensehandelsindikaat.
“Al hoe julle weer hierdie vertrouensbreuk kan herstel, is om diegene wat dit aan julle gedoen het, te vergewe.” Maar Sunet worstel met woede in haar lyf. Hoe vergewe ’n mens ’n pa wat nie skroom om onskuldige meisies vir die wolwe te gooi nie. Hoeveel keer moet ’n mens vergewe?
More info →